Στις περισσότερες περιπτώσεις ναι, αλλά όχι βιαστικά και όχι με οποιονδήποτε τρόπο. Ένας πολύποδας του ενδομητρίου συνήθως αφαιρείται για δύο λόγους. Για να σταματήσει η αιμορραγία που προκαλεί και για να εξεταστεί ιστολογικά, γιατί ένα μικρό ποσοστό, γύρω στο 5%, μπορεί να κρύβει κάτι πιο σοβαρό. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις, όπως ένας μικρός πολύποδας χωρίς συμπτώματα σε νεαρή γυναίκα, όπου η παρακολούθηση είναι λογική επιλογή. Το τι ισχύει για εσάς εξαρτάται από το μέγεθος, τα συμπτώματα, την ηλικία σας και το αν σχεδιάζετε εγκυμοσύνη.

«Είμαι 46 ετών. Πήγα για τον ετήσιο έλεγχο και στον υπέρηχο ο γιατρός βρήκε έναν πολύποδα 12 χιλιοστών. Δεν έχω κανένα σύμπτωμα, η περίοδός μου είναι κανονική. Μου είπε ότι πρέπει να γίνει απόξεση. Εγώ δεν καταλαβαίνω, αφού δεν με ενοχλεί, γιατί να μπω στη διαδικασία; Και γιατί απόξεση και όχι κάτι πιο απλό;»

Η απάντησή μου

Καταλαβαίνω απόλυτα την ερώτηση και τη θεωρώ σωστή. Το ότι κάτι βρέθηκε δεν σημαίνει αυτόματα ότι πρέπει να αφαιρεθεί. Σημαίνει ότι πρέπει να αποφασιστεί τι θα γίνει με αυτό και η απόφαση πρέπει να σας εξηγηθεί.

Στη δική σας περίπτωση, 46 ετών με πολύποδα 12 χιλιοστών, η αφαίρεση είναι κατά τη γνώμη μου η σωστή σύσταση, παρόλο που δεν έχετε συμπτώματα. Δύο λόγοι. Πρώτον, σε αυτή την ηλικία, καθώς πλησιάζει η εμμηνόπαυση, το ποσοστό των πολυπόδων που έχουν ατυπία ή κάτι σοβαρότερο ανεβαίνει και ο μόνος τρόπος να το ξέρουμε είναι η ιστολογική εξέταση. Δεύτερον, ένας πολύποδας αυτού του μεγέθους σπάνια εξαφανίζεται μόνος του και συχνά κάποια στιγμή αρχίζει να αιμορραγεί.

Εκεί που διαφωνώ είναι στο «απόξεση». Όχι επειδή είναι λάθος, αλλά επειδή υπάρχει καλύτερος τρόπος.

Γιατί υστεροσκόπηση και όχι απόξεση

Η απόξεση γίνεται στα τυφλά. Το εργαλείο ξύνει την κοιλότητα της μήτρας χωρίς να τη βλέπουμε και ελπίζουμε να πάρει μαζί του και τον πολύποδα. Συχνά τον παίρνει. Καμιά φορά όμως τον αφήνει μισό ή αφήνει τη βάση του και μετά από λίγους μήνες «ξαναβγαίνει». Δεν είναι λάθος του γιατρού. Είναι περιορισμός της μεθόδου.

Στην υστεροσκόπηση βλέπουμε. Μια λεπτή κάμερα μπαίνει από τον κόλπο μέσα στη μήτρα, βλέπουμε τον πολύποδα, τον αφαιρούμε από τη βάση του και ελέγχουμε ότι δεν έμεινε τίποτα. Δεν χρειάζεται καμία τομή και συνήθως ούτε νοσηλεία. Το υλικό πάει ολόκληρο για ιστολογική εξέταση.

Πότε αρκεί η παρακολούθηση

Όταν ο πολύποδας είναι μικρός, κάτω από ένα εκατοστό περίπου, δεν προκαλεί συμπτώματα και είστε νέα, μακριά από την εμμηνόπαυση. Τότε μπορούμε να τον ξαναδούμε στον υπέρηχο σε μερικούς μήνες. Ένα ποσοστό από αυτούς τους μικρούς πολύποδες υποχωρεί μόνο του. Αν μεγαλώσει ή αρχίσει να αιμορραγεί, αλλάζει η απόφαση.

Αν θέλω να μείνω έγκυος;

Τότε η αφαίρεση προτείνεται σχεδόν πάντα, ακόμα και για μικρό πολύποδα. Ένας πολύποδας μέσα στην κοιλότητα μπορεί να εμποδίσει την εμφύτευση του εμβρύου. Η υστεροσκοπική αφαίρεση είναι απλή και μετά από αυτήν μπορείτε να προσπαθήσετε άμεσα, χωρίς μεγάλη αναμονή.

Ξαναβγήκε μετά την αφαίρεση. Γιατί;

Το ακούω συχνά. Οι δύο συνηθέστερες εξηγήσεις είναι είτε ότι δεν αφαιρέθηκε ολόκληρος την πρώτη φορά, κάτι που συμβαίνει κυρίως με την τυφλή απόξεση, είτε ότι υπάρχει κάτι που ευνοεί τη δημιουργία νέων πολυπόδων, συνήθως ορμονικό. Στη δεύτερη περίπτωση, μετά την αφαίρεση συζητάμε αν αξίζει κάποια προστασία του ενδομητρίου, όπως το ορμονικό σπιράλ, ώστε να μη χρειαστεί τρίτη επέμβαση.

Τι κάνουμε από εδώ και πέρα

Φέρτε τον υπέρηχο που έγινε ή, ακόμα καλύτερα, κάνουμε έναν καινούργιο, ενδοκολπικό με 3D, που δείχνει καθαρά πού ακριβώς είναι ο πολύποδας και πόσο μεγάλος. Με αυτό απαντάμε και στα δύο ερωτήματά σας, δηλαδή αν χρειάζεται αφαίρεση τώρα και με ποιον τρόπο.

Δεν χρειάζεται κάθε πολύποδας άμεση επέμβαση. Όταν όμως χρειάζεται αφαίρεση, ο σωστός τρόπος μετράει.